نویسنده: مرتضی فیروزآبادی   رهبر معظم انقلاب برای نخستین بار در سال ۱۳۸۹ ضرورت پدیدآوردن اقتصاد مقاومتی۱ در کشور را عنوان کردند. پس از آن نیز بر ثمربخش بودن اقتصاد مقاومتی، اهمیت برنامهریزی و ثبات برنامههای اقتصادی، مدیریت مصرف، کاهش اتکا به درآمدهای نفتی و نیز مردمیکردن اقتصاد، اهمیت شرکتهای دانشبنیان، اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ و حمایت از تولید مکرراً تأکید داشتهاند.۲ مجموعهی این موارد نشان میدهد که بنا به تشخیص ایشان، این موضوع برای آیندهی کشور بسیار مهم است. از این رو باید مد نظر اقشار مختلف جامعه و از جمله اساتید و دانشجویان قرار گیرد. این نوشتار در پی آن است که ابعاد اهمیت این موضوع را بررسی کند و رئوس موضوعاتی را تشریح نماید که باید در کشور مد نظر قرار گیرد.آیا اقتصاد مقاومتی انفعالی است؟ جمهوری اسلامی از سالهای آغازین پس از انقلاب اسلامی علیرغم همهی مشکلات و کاستیها توانسته است اولاً حرف نو و جدیدی را مبتنی بر اسلام ناب محمدی صلواتاللهعلیهوآله به عرصهی جهانی عرضه کند و حکومتی را بر پایهی آن اداره نماید. ثانیاً توانسته است به پشتوانهی «رهبری دینی» و «مردم انقلابی» در مقابل همهی مشکلات ایستادگی کند و توطئهها را خنثی نماید. ثالثاً در عرصههای مختلف علمی و زیربنایی پیشرفتهایی جدی داشته باشد. بدیهی است که چنین نظامی موجودیت اندیشههای پوشالی غرب و نظامهای سیاسی بنا شده بر آنها را با تهدید مواجه کرده است، بهویژه که نظامهای مذکور هنوز نتوانستهاند پاسخی جامع به همهی نیازهای انسانی بدهند. اهمیت اقتصاد مقاومتی از آنجا ناشی میشود که هجمهی دشمنان انقلاب اسلامی برای متوقف کردن روند پیشرفت انقلاب در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری بر عرصهی اق

نویسنده: دکتر سید احسان خاندوزی۱ بنا به قاعدهی قرآن، دو دستگیرهی راستین برای سرپا ایستادن و قیام ملتها تعبیه شده است: نخست گردش بر مدار خانهی توحید۲ که خود را در فرهنگ تسلیم شدن در پیشگاه حق و سیاست تسلیم نشدن به طواغیت نشان میدهد و دوم بهرهبرداری غیرسفیهانه از اموال و ثروتها۳ که خود را در توان تولید بهرهور هویدا میسازد. در مختصات عصر حاضر که امر اقتصاد خود را بر دیگر امور تحمیل میکند و جهانی شدن نیز موجب درهم تنیدگی مناسبات ملل با یکدیگر شده است، رکن نخست بدون رکن دوم دوام و بقاء نخواهد داشت و پافشاری بر سیاست تسلیم نشدن به طواغیت، نیازمند اقتصادی با توان درونزای تولید است. به بیان دیگر اقتصاد مقاوم شرط لازم برای مقاومت فرهنگی و سیاسی بهشمار میرود و بالعکس، با از دست دادن خط اقتصاد، باید منتظر سقوط سنگرهای فرهنگی و سیاسی بود. نسبت اقتصاد مقاومتی و تولید ملی، آشکارتر از آن است که نیاز به مقدمه مفصل داشته باشد و از مجموع اقدامات پیشنهادی ده گانهی بیانات مقام معظم رهبری در حرم منور رضوی۴، چند نکته نخست بر این مدار میگردد. امر واقع آن است که برنامهی اقتصاد مقاومتی را نمیتوان مجموعهی پروژههای منفک یا جزایر مستقل در نظر گرفت، تولید ملی با صفاتی مانند دانش بنیان بودن، عاری از فساد، درونزا و برونگرا، نخ تسبیح برنامهی عزیمت به سوی یک اقتصاد مقاوم است و در دنبالهی خود نتایجی چون رونق اقتصاد و اشتغال، عدم وابستگی درآمد دولت به نفت، ارتقاء بهرهوری، عدم وابستگی به واردات کالاهای اساسی و غیره را در پی دارد. در تجارب توسعه یافتگی کشورها، نمونهای را سراغ نداریم که در بزنگاه تاریخی و شب قدر خود تصمیم بزرگی دربارهی تولید ملی نگرفته باشد. پیشرفت اقتصادی محصول خودبه خودی